En el Jardín de Estambul, στον Κήπο της Ισταμπούλ Τη μέρα που χάρισα ένα κομπολόι στο φίλο μου τον Χοσέ, γελάσαμε αρκετά, γιατί του είπα ότι είναι ένα αντικείμενο για τύπους μάτσο. Ο Χοσέ, καθηγητής είναι, φιλόλογος είναι, αλλά καθόλου μάτσο. Γκέι είναι, και πολύ ήπιος χαρακτήρας. Εκείνο το απόγευμα περπατούσαμε κοντά στο κέντρο, κι…
Μια μέρα έκατσα κι έγραψα σε χαρτάκια όσες λέξεις μου ’ρχονταν για τη ερημιά. Soledad, exilio, devastación, desolación, aislamiento. Κοίταζα με προσήλωση πιο πολύ τη μια από αυτές, ντεσολαθιόν. Την είχα γράψει σ’ ένα μεγαλύτερο μακρόστενο χαρτί, να χωράει καλά. Κάπου κάπου τη διάβαζα με κάτι ανάμικτο από πίκρα, αυτολύπηση, αλλά και περηφάνια. Ίσως κι…
